XABIER RON. De verdade que quixera iniciar algún día unha crónica de forma exaltada e optimista. Mais, polo momento, é imposible. Nada fai presaxiar un cambio real, unha transformación que nos leve a un sendeiro onde as persoas que camiñan sexa…

A esperanza, claro, viña lastrada. Os que traballamos a longo prazo sabiamos do enorme perigo.  Os que nos dedicamos á docencia perdíamos voz en avisar do carácter efímero e mentiroso das ilusións.

Estudar aos ricos, non aos pobres. Sabemos moito destes últimos, e pouco dos primeiros. Iso pensaba, con razón Susan Georges. En certo modo, aínda que sexa dunha forma tanxencial, estas palabras insírense nese sendeiro.

Flexibilidade. Palabra amante do discurso neoliberal. Palabra fetiche da patronal. Opónse, todo o mundo o sabe, a “dureza”, e adquire un trazo positivo. Perfecta compañeira de viaxe da “globalización capitalista.